بازیافت گوشی

بازیافت گوشی های قدیمی

بازیافت گوشی های قدیمی

بازیافت گوشی های قدیمی یک توجیه اقتصادی است که نقش بسزایی در سلامت محیط زیست دارد. امروزه گوشی‌های همراه جزئی جدا نشدنی از زندگی بشمار می‌روند که استفاده از آن هرساله رو به افزایش است. طبق آماردر سال 2019، حدود 8 میلیارد موبایل در سراسر جهان تولید شده است.  به همین ترتیب هر ساله هم میلیون‌ها موبایل از چرخه مصرف خارج می‌شوند.

اما چه بر سر گوشی های قدیمی می آید؟

به ‌طور میانگین هر کاربر پس از دو یا سه سال تلفن هوشمند خود را تعویض، و از گوشی‌های بی‌استفاده و قدیمی به‌ عنوان زاپاس (یدک) استفاده میکند. بعضی از کابران هم از گوشی های قدیمی خود به‌عنوان GPS استفاده میکنند و یا با نصب اپلیکیشن Unified Remote بجای ماوس و کیبورد کامپیوتر خود را به راحتی کنترل کنند. اما سرنوشت گوشی ها یکسان نیست بعضی از آنها هم برای احیای دوباره در کشورهای جهان سوم به دست تعمییرکاران سپرده می شوند.

اکثر گوشی های بی استفاده هم در چرخه بازیافت قرار میگیرند…

موبایل‌های غیر قابل استفاده اگر بازیافت نشوند آسیب‌های بسیاری به محیط زیست و به ‌تبع آن افراد جامعه وارد می‌آورند. جالبترین نکته این است که تنها درصد کمی از این گوشی ها بازیافت و فلزات گرانبهای موجود در آنها استخراج می گردد.

اما سوالی که ذهن را درگیر میکند چگونگی بازیافت گوشی هایی است که از غیر قابل استفاده هستند؟

بازیافت گوشی های قدیمی

بازیافت گوشی های قدیمی

 

در ادامه برای رسیدن به جواب این پرسش با ما همراه باشید…

بازیافت گوشی های قدیمی یکی از چالش هایی است که شرکت های تجاری با آن روبه رو هستند. همه شرکتها در سال‌ها اخیر تلاش زیادی برای ایده‌های نوین و خلاقانه قدمی در این راه داشته اند. نوکیا (NOKIA) از شرکت‌های پیشگام است که محصولاتی با قابلیت سازگاری با محیط زیست تولید می‌کند. این کمپانی در سال 2008 از یک موبایل مفهومی با نام Remade رونمایی کرد که از قوطی‌های آلومینیومی،‌ بطری‌های پلاستیکی و تایرهای قدیمی خودروها ساخته می‌شد.

شرکت اپل (Apple) هم در این زمینه بازیافت به مناسبت روز زمین پاک روبات جدید خود را معرفی کرد.

این روبات بازیافتی با نام Daisy، می‌تواند 200 دستگاه آیفون را در یک ساعت جداسازی کند. شرکت اپل با توجه به برنامه‌های بازیافتی خود از سال 2015 تاکنون میزان مصرف اولیه آلومینیوم خود را 23 تا 25 درصد کاهش داده است.

ساخت مدال از بازیافت گوشی های قدیمی

ضایعات تلفن های همراه نسبت به سایر محصولات الکترونیکی درجه یک و گران قیمترهستند، به طور کلی قیمت ضایعات بردهای تلفن همراه چندین برابر قیمت ضایعات بردهای کامپیوتر است. فلزات قابل بازیافت از گوشی های موبایل می توان به مس، نقره، پالادیوم وپلاتین اشاره کرد. البته این جدای از آهن، برنج و آلمینیوم است که از بدنه و قطعات کوچک داخل گوشی بازیافت می شوند. مس 16 درصد، نقره 0.35 درصد، طلا 0.034 درصد، پالادیوم 0.015 درصد و پلاتین 0.00034 درصد وزن یک گوشی همراه را به صورت معمول تشکیل می دهند.

بازیافت گوشی های قدیمی

در سال 2020 ژاپن مدال های المپیک را در روشی هوشمندانه از بازیافت گوشی های همراه و قطعات الکترونیک تولید کرد. برنامه بازیافت گوشی های قدیمی و ذوب فلزات تلفن همراه و دستگاه های قدیمی از ماه آوریل 2017 آغاز شد. تا ماه اکتبر 2018، 90 درصد از طلای مدال‌ها، 85 درصد از نقره و صددرصد از برنز لازم برای ساخت مدال‌ها جمع‌آوری و بازیافت شد.

برای ساخت مدال‌های طلا از تلفن‌های همراه شهروندان ژاپنی که آنها را به این مرکز برای بازیافت گوشی اهدا کرده بودند استفاده شد. 32 کیلوگرم وزن طلاها بازیافتی است که در مدال‌ها بکاررفته است. از این (معادل بازیافت فلز، 6/2 میلیون تلفن همراه) مدال‌های طلا برای بازی‌های المپیک و پارآلمپیک توکیو استفاده شد. سازمان دهندگان هم چنین موفق شدند از تلفن های همراه بازیافتی 3.5 تن نقره و 2.2 تن برنز برای ساخت دیگر مدال ها استخراج کنند.

شاید این سوال برای شما پیش بیاید که در کجای تلفن همراه، طلا و فلزات گرانبها وجود دارد؟

1- بردهای آبکاری شده از طلا
2- پین های آبکاری شده از طلا
3- چیپ های روی سطح برد
4- خازن های نصب سطحی

بردهای تلفن همراه بر خلاف بیشتر بردهای کاپیوتری با طلا آبکاری شده اند و این روکش طلا یکی از منابع اصلی برای بازیافت طلا به شمار میرود. همچنین در بردها مقداری پین و قطعه روکش شده با طلا وجود دارد که آنها نیز باید برای استخراج طلا از برد جداسازی شوند.

برای مثال چیپ ها و آی سی هایی که بروی برد قرار دارند حاوی فلزات ارزشندی هستند که در بالا به آن اشاره کردیم. خازن های سطحی در اندازه کوچک از پالادیوم و نقره و در بعضی موارد از طلا و پلاتین هم استفاده می شوند.

در زیر به طور مختصر به چندین روش بازیافت گوشی های قدیمی اشاره شده است:

• روش شیمایی:

در این روش ابتدا گوشی های تلفن همراه باز میشوند و اجزاء پلاستیکی و فلزی آنها از برد جدا میکنند. سپس قطعات الکترونیکی از سطح بردهای جداسازی شده و هر دسته به صورت جداگانه بازیافت میشود. برای مثال بردهایی که با طلا روکش شده اند را پس از جداسازی قطعات الکترونیکی از آنها به روش پراکساید (Peroxide) یا تیزاب کاری بازیافت می کنند و طلای آبکاری شده را استخراج می نمایند.

• روش قالکاری:

در این روش مثل روش شیماییی، ابتدا بدنه و قطعات فلزی یا پلاستیکی را جدا سازی میکنند و سپس بردها و قطعات الکترونیکی را در کوره قال با مقداری اکسید سرب و نقره یا مس ذوب می کنند تا مذاب نقره یا مس، فلزات گرانبهای موجود در بردها و قطعات الکترونیکی را در خود جمع آوری کند. پس از آن مذاب را به شکل یک قرص سرد می کنند و قرص نقره یا مس را که حاوی تمام فلزات گرانبهای موجود در بردها شامل طلا، نقره، پالادیوم و پلاتین است را اسیدکاری و تیزاب کاری می نمایند.

 

فوایید بازیافت گوشی های قدیمی ؟

ضایعات گوشی های تلفن همراه همان طور که در بالا اشاره شد نسبت به ضایعات کامپیوتری از فلزات گرانبهاتری برخوردار هستند که میتوانند در چرخه اقتصادی بسیار موثر باشند.

به طور کلی علاوه بر محیط زیست بازیافت فلزات گرانبها همچون طلا و نقره از گوشی ها توجیه اقتصادی دارد و بسیاری از کشورها مانند: سوئد، آلمان، چین، ژاپن، هند و پاکستان به این امر مشغول هستند.

شرکت‌های بازیافت گوشی های قدیمی با استفاده از همین روند، بازار موبایل های از چرخه خارج شده را در دست دارند. ال – کرتسن (El-Kretsen) یک شرکت بازیافت وسایل الکترونیکی در کشور سوئد است که مدیر این شرکت گوشی‌های تلفن همراه بی‌مصرف را به عنوان یک معدن طلای مخفی میداند: «سیستم پیچیده گوشی‌های موبایل قادر به انتقال سیگنال‌های الکتریکی است و به همین دلیل فلزات ارزشمندی در ساخت آنها مورد استفاده قرار گرفته است. طلا و نقره‌ای که در شهرها از طریق بازیافت به دست می‌آید، کم‌کم جای طلا و نقره به دست آمده از معدن‌ها را پر خواهد کرد و شرکت معدن بولیدن سوئد 40‌درصد طلای تولیدی خود را از طلاهای بازیافتی تأمین می‌کند. این بازیافت به نفع محیط‌زیست هم هست. بازیافت گوشی به روش صحیح از آلودگی محیط‌زیست توسط مواد مضر جلوگیری می‌کند.»

گوشی های قدیمی یک خطر جدی برای محیط زیست

از دیگر نکات  بازیافت گوشی های قدیمی علاوه بر صرفه اقتصادی می توان به امنیت محیط زیست اشاره کرد. گوشی های موبایل شامل 40 عنصر آلوده کننده و بسیار خطر ناک هستند و اگر درست بازیافت نشوند لطمات جبران ناپذیری به بار خواهند آورد.

از جالبترین نکات در مورد گوشی های موبایل این است که از 118 عنصر جدول تناوبی، 75 عنصر در ساخت آنها به کار رفته است. این عناصر از لحاظ فراوانی درجات مختلفی دارند، مثلاً طلا بسیار کمیاب و بعضی دیگر مثل سیلیکون به وفور یافت می شوند. نکته مهم این است که جایگزینی برای بسیاری از این عناصر نیست و در حال حاضر فعلاً فقط مصرف کننده این عناصر هستیم.

خطر انفجار

موضوع دیگری که در این مقاله مطرح می‌شود این است که اگر می‌خواهید جوانب احتیاط را رعایت کنید و گوشی قدیمی‌تان را از خود دور کنید آن را نباید در سطل زباله بیندازید. جدا از اینکه این نوع زباله‌ها باید به‌طور استاندارد بازیافت شوند انداختن موبایل در سطل زباله مشکلات دیگری هم به همراه می‌آورد. چند روز پیش یک کامیون زباله در ایالات متحده که حاوی چند گوشی تلفن همراه بود منفجر و موجب آتش‌سوزی شد که برای کارکنان حاضر در محل دردسرهای فراوانی به همراه داشت. بر اساس آمار منتشر شده باتری‌های لیتیوم یون (Lithium Ion) و نیکل–کادمیم (Nickel–cadmium) در تلفن‌های همراه مسوول 65 درصد از آتش‌سوزی‌های تاسیسات زباله‌ درکالیفرنیا هستند.

کارشناسان محیط زیست بریتانیا برای جلوگیری از خطر انفجار گوشی از مردم درخواست کردند تا باتری‌های مستعمل را در میان زباله‌های خانگی و بازیافتی نیاندازند.

عناصر سمی

یکی دیگر از معضلات زباله‌های الکترونیکی این است که این دستگاه‌ها بسیار سمی هستند و عناصر خطرناکی درون آنها به کار گرفته که بر روی سلامت انسان تاثیر مخرب دارند. یکی از این عناصر سرب (Lead) است که اغلب در باتری موبایل‌ها وجود دارد که ضررهای بیشمار این عنصر بر هیچ‌کس پوشیده نیست. جیوه (Mercury) یکی دیگر از این عناصر خطرناک است که در صفحات کریستالی موبایل‌ها وجود دارد می تواند به کلیه و مغز انسان آسیب های جبران ناپذیری وارد ‌کند. همچنین در میکروچیپ‌ها موبایل‌ها آرسنیک (Arsenic) به کار گرفته رفته که از سم بالایی برخوردار است. همچنین عناصر خطرناک دیگر در موبایل‌ها و به‌طور کلی زباله‌های الکترونیک وجود دارد که هریک به‌تنهایی می‌تواند برای انسان و موجودات زنده خطرآفرین باشند.

تلاش جوامع

چین با توجه به آمار بالای جمعیتی، بالطبع بیشتر با این مشکلات دست‌وپنجه نرم می‌کند. شهر گویو در چین به شهر زباله‌های الکترونیکی تبدیل شده و ده‌ها هزار کارگر در این شهر برای بازیافت زباله‌های الکترونیکی فعالیت می‌کنند. براساس گزارش‌های منتشرشده این شهر سالانه یک‌ونیم میلیون تن زباله الکترونیکی دریافت می‌کند که بازیافت گوشی موبایل نقش چشمگیری در این زباله‌ها دارد. نکته جالب اینجاست که این زباله‌ها فقط مخصوص کاربران چینی نیست و حجم قابل توجهی از آنها از کشورهای اروپایی و آمریکا وارد چین می‌شوند. با این حال کشورهای توسعه‌یافته چند سالی می‌شود که در پی راه‌حلی هستند تا این مشکل را حل کنند، تا حد امکان آلودگی محیط زیست ناشی از این زباله‌ها کاهش دهند.

به طور کل علاوه بر این که بازیافت گوشی های قدیمی از کار افتاده علاوه بر توجیح اقتصادی خوب و استخراج فلزاتی گرانبها مانند طلا، نقره و مس می توان از مضرات این دستگاه های اکترونیکی و تأثیرات مخرب آن بر محیط زیست تا حد زیادی جلوگیری کرد…

برای مطالعه مقالات بیشتر در زمینه تکنولوژی می‌توانید به صفحه مقالات وب‌سایت شهرکالا مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

منو اصلی